Διάλογος για το καταστατικό #001

(σ.σ.: Δημοσιεύουμε τις απόψεις που στέλνονται με email, αφαιρώντας τα ονόματα και τις προσωπικές αναφορές. Σκοπός της δημοσίευσης είναι το πλατύ άνοιγμα του διαλόγου για το καταστατικό του συλλόγου. Στείλτε την άποψή σας στο goneiskantza@gmail.com)
-----------------------
Αγαπητοί γονείς,

σχετικά με τα άρθρα 4 & 5 για τα οποία και έγινε η μεγαλύτερη κουβέντα στην πρόσφατη συνάντησή μας, θεωρώ κι εγώ πως είναι τα 2 πιο σημαντικά σημεία που πρέπει να σταθεί ο σύλλογος γονέων. Πέρα από την διατύπωση όμως ότι αντί για το κράτος που αναφέρεται θα έπρεπε να αναφέρεται ο Δήμος Παλλήνης, δεν βρίσκω κάτι άλλο μεμπτό σχετικά με το περιεχόμενο των 2 αυτών άρθρων. Αντίθετα θεωρώ ζωτικής σημασίας να εξασφαλίσουμε τόσο ότι τα παιδιά μας, αλλά κυρίως τα παιδιά των δημοτών συνολικά θα χαίρουν υλικοτεχνικής υποδομής, σε κάθε περίπτωση περιβάλλοντος το οποίο να ευνοεί την δημιουργική ενασχόλησή τους στον σταθμό και την ανάπτυξη των όποιων πρώτων δεξιοτήτων μέσα πάντα από το παιχνίδι και την δημιουργία. Για να γίνουν όμως αυτά δεν αρκεί ένα σχολείο να έχει εξασφαλισμένο πετρέλαιο για τη θέρμανση. Προϋποθέτει ευχαριστημένους και εξασφαλισμένους εκπαιδευτικούς οι οποίοι απρόσκοπτα θα εξαντλήσουν την θετική τους ενέργεια για να αναπτύξουν στα παιδιά μας την δημιουργικότητά τους.

Αναλυτικότερα σχετικά με το άρθρο 4 και τις αιτιάσεις που υπάρχουν για το αν μπορεί ένας σύλλογος γονέων να ζητήσει τόσο την κατάργηση των τροφείων όσο και την κάλυψη συνολικά των αναγκών ανεξάρτητα από τα όποια κριτήρια, θεωρώ ότι αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα των όποιων οργάνων, των όποιων μικρών κινήσεων πολιτών όπως η δική μας, μέσα στις κοινωνίες τους και το διεκδικητικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να κινούνται. Η ηθική μου δεν μου επιτρέπει να μετέχω σε κανένα σύνολο η λογική του οποίου θα συνεχίσει να περιστρέφεται στην αρρωστημένη νοοτροπία της εξασφάλισης της "πάρτης" μας. Καταστατικό σημαίνει ότι ιδρύεται ένας σύλλογος με διαχρονική ισχύ. Οι αυριανοί γονείς, οι γονείς που για τον οποιοδήποτε λόγο φέτος δεν πληρούσαν τα όποια "κριτήρια" μπήκαν, εμείς που μπορεί φέτος να "καβατζωθήκαμε" αλλά αύριο μπορεί να είμαστε από τους άτυχους, εμείς που επίσης μπορεί σε 2, 3 ή και 5 χρόνια με κάποια νεότερα μέλη των οικογενειών μας, να ξανα-αγωνιούμε  για πράγματα που θα έπρεπε σε μια χώρα του δήθεν ανεπτυγμένου δυτικού κόσμου το 2013 να ήταν αυτονόητα όπως η κάλυψη των αναγκών των οικογενειών για κοινωνικοποίηση των παιδιών τους μέσα από δημιουργική απασχόληση στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, θα πρέπει να έχουμε σαν βασική μας διεκδίκηση αυτό ακριβώς το πράγμα και να μην "φωνάζουμε" μέσα από το καταστατικό μας ότι επικροτούμε τις όποιες διακρίσεις αρκεί αυτές να ευνοούν εμάς. 

Αναφορικά με το καθεστώς εξαρτημένης σχέσης που έχουν οι εκπαιδευτικοί με τον δήμο, θεωρώ υποχρέωσή μας να ζητήσουμε όχι μόνο την μονιμότητά τους για τους προφανείς λόγους (κάλυψη των αναγκών για όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, συνέχεια του εκπαιδευτικού τους έργου στα παιδιά χωρίς πισωγυρίσματα και διακοπές) αλλά και τη διαφανή πρόσληψή τους βάση μορίων και δεξιοτήτων. Είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να βρίσκονται με εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς και όχι με "πελατειακής σχέσης" του εκάστοτε δημάρχου ή συμβούλου τοποθετημένους-διαπλεκόμενους. Η παρέμβασή μας θα πρέπει να φτάσει μέχρι τον οικονομικό έλεγχο και τα κονδύλια που ο δήμος εισπράττει από το ΕΣΠΑ και όπως αναφέρθηκε στην συνάντηση ουσιαστικά αποκρύπτονται και ζητείται η οικονομική συνδρομή ακόμη και των γονιών εκείνων στους οποίους επιδοτούνται πέρα από τα τροφεία και ο απαραίτητος εξοπλισμός για τις εργασίες των παιδιών.

Τέλος θεωρώ πολύ σημαντικό αυτό στο οποίο είχε αναφερθεί ο [.......] σχετικά με την 12μηνη φύλαξη των παιδιών. Εδώ σαν σύλλογος θα πρέπει κάπου να αναφέρουμε ότι θα εξασφαλίσουμε στους γονείς της περιοχής την 12μηνη φύλαξη των παιδιών πράγμα που φυσικά θα ζητήσουμε από τον δήμο, αλλά ακόμα και εαν αυτό δεν καθίσταται δυνατό λόγω των περιορισμών του νόμου, θα φροντίσουμε να αναλάβουμε την χρήση του σταθμού κατά τις περιόδους που οι εκπαιδευτικοί θα βρίσκονται σε άδεια ικανοποιώντας τις ανάγκες των γονιών της περιοχής με οποιοδήποτε τρόπο ή κόστος.